5 vragen over de betrokkenheid van betalers met voorafgaande informatie-uitwisseling (PIE) voorafgaand aan de goedkeuring

Jasper Chang: Het gebruik van informatie voorafgaand aan goedkeuring (PIE) neemt toe en we wilden beter begrijpen hoe die betrokkenheid er in de praktijk uitziet. Toen we het onderwerp onderzochten, vonden we beperkt bewijs uit de praktijk dat aantoont hoe betalers in de loop van de tijd omgaan met informatie voorafgaand aan de goedkeuring, vóór goedkeuring door de FDA. 

We bevonden ons ook in een unieke positie om deze kloof te helpen dichten. Door de betrokkenheidsgegevens van FormularyDecisions met betrekking tot formulariumbesluitvorming te analyseren, kregen we de kans om te bestuderen hoe betalers omgaan met informatie en bewijsmateriaal voordat een product op de markt komt. Het doel was om dat gedrag beter te begrijpen met behulp van gegevens uit de echte wereld en aanvullend bewijs bij te dragen aan een gebied waar onderzoek beperkt blijft.

Sydney Harkins: Interessant is dat de gegevens onze oorspronkelijke hypothese niet volledig ondersteunden. Voordat we de analyse uitvoerden, dachten we dat de betrokkenheid onmiddellijk na het plaatsen van een bron sterk geconcentreerd zou zijn en vervolgens vrij snel zou afnemen. 

Hoewel de betrokkenheid na publicatie toenam, duurde deze langer dan we hadden verwacht. Die bevinding daagde een van onze kernaannames uit en versterkte het belang om de gegevens conclusies te laten leiden. Als onderzoekers willen we het gedrag in de echte wereld begrijpen, zelfs als het afwijkt van wat we aanvankelijk hadden verwacht.

Sydney Harkins: Een van de belangrijkste bevindingen was dat de betrokkenheid van betalers langer aanhield dan we aanvankelijk hadden verwacht. Onze analyse toonde een aanhoudende betrokkenheid bij bronnen tot acht maanden na publicatie. Op basis van wat we hebben waargenomen, vertegenwoordigde dat de langste periode van betekenisvolle betrokkenheid in onze analyse. 

We ontdekten ook dat het waardevol kan zijn om een mix van bewijsbronnen te bieden. In plaats van zich te concentreren op één type informatie, suggereerde de analyse dat organisaties baat kunnen hebben bij het beschikbaar stellen van meerdere vormen van bewijs, waaronder productinformatie naast de resultaten van klinische onderzoeken. 

Cynthiya Ruban: Een belangrijke conclusie is dat de betrokkenheid voorafgaand aan de goedkeuring duurzamer kan zijn dan organisaties verwachten. In deze analyse observeerden we betrokkenheid tot acht maanden na publicatie, wat suggereert dat de uitwisseling van bewijsmateriaal moet worden beschouwd als een doorlopende strategie in plaats van als een enkele publicatiegebeurtenis. De periode van acht maanden is echter specifiek voor deze dataset en mag niet worden geïnterpreteerd als een universele benchmark. De betrokkenheid kan variëren op basis van het bewijs, het product, het therapeutische gebied en de timing met betrekking tot goedkeuring.

Jasper Chang: Een verrassende bevinding was dat de betrokkenheid van betalers langer actief bleef dan we hadden verwacht. Toen we aan het onderzoek begonnen, verwachtten we dat de activiteit zich kort na publicatie zou concentreren en vervolgens snel zou afnemen. In plaats daarvan toonden de gegevens een voortdurende betrokkenheid na die eerste periode.

Sydney Harkins: Toen we keken naar de betrokkenheid in de loop van de tijd, zagen we de activiteit toenemen nadat een bron was gepubliceerd, wat in lijn was met onze verwachtingen. Wat ons verbaasde, was dat de betrokkenheid relatief stabiel bleef in plaats van onmiddellijk af te nemen. 

Die bevinding versterkte de waarde van het bestuderen van gedrag in de echte wereld. Als we alleen op aannames hadden vertrouwd, hadden we de aanhoudende betrokkenheidspatronen die uit de analyse naar voren kwamen misschien niet herkend. 

Cynthiya Ruban: Deze studie biedt een basisinzicht in de betrokkenheid van betalers bij bronnen voor voorafgaande goedkeuring in een reële omgeving. De volgende stap is om te onderzoeken wat die betrokkenheidspatronen kan beïnvloeden, inclusief het type bewijs, het therapeutische gebied, de organisatie van de betaler en de timing met betrekking tot goedkeuring. We willen ook beter begrijpen of betrokkenheid verschilt tussen individuele bronnen of combinaties van bewijsmateriaal. Dit zal ons helpen om van het beschrijven van wanneer betrokkenheid plaatsvindt over te stappen op het genereren van meer praktische inzichten voor toekomstige strategieën voor evidence-planning.

Een van de stukken in nauwe samenwerking met deze poster is een whitepaper over dit onderwerp. Dat zal een meer diepgaande analyse, meer praktische aanbevelingen en opkomende best practices bevatten.