Ürün değerine giden yeni yollar: Olgun ürün portföyünü optimize etmek için stratejiler

Bazı kuruluşlar, uzun vadeli hedefleriyle uyuşmayan varlıkları küçültmeyi veya satmayı seçiyor. Bunu, tek ürün satışları, olgun portföylerini lisanslama veya tüm portföyleri oyup satarak temel tedavilere ve inovasyona odaklanmalarına olanak tanıyarak yapabilirler. 

Bu "sürüm" stratejilerinde gezinmek için şirketler, geçişin verimli yönetimini desteklemek için genellikle geçiş hizmeti sözleşmelerine (TSA'lar) güvenir. Genellikle satıcı, düzenleyici başvuruları ele almak gibi portföyün unsurlarını belirli bir süre boyunca elinde tutacaktır. TSA'lar, satıcının gelir akışlarını sürdürmeye devam ederken bu faaliyetleri dış kaynak kullanımı yoluyla yönetmesine olanak tanır. 

Varlıkları transfer etmek için gereken süre, ülkeye özgü zaman çizelgelerine ve karmaşıklığa bağlı olarak önemli ölçüde değişebilir (örneğin, portföyün çeşitli coğrafyalarda ticarileştirilmesi). Kuruluşlar, bu faaliyetleri desteklemek için dış ortaklarla birlikte çalışarak temel hedeflerine odaklanabilirler. 

Şirketlerin ölçeği küçültmeyi seçebilecekleri bir başka yol da, daha büyük şirketlerin olgun bir ürün veya portföyden gelir elde etmeye devam etmelerine, yeni pazarlara açılmalarına ve aynı zamanda odağı inovasyona kaydırmalarına olanak tanıyan lisans anlaşmalarıdır.⁴ 

Bu kuruluşların hizalanmamış varlıkları küçültmek için benimsedikleri yöntemler değişebilir; Bununla birlikte, odağı temel tedavilere ve yeniliğe kaydırma hedefi aynı kalmaktadır. Hedefleri destekleyecek stratejik bir yaklaşım geliştirmek için dış kaynak ortaklarını erkenden dahil etmek, herhangi bir geçişin daha sorunsuz bir şekilde ele alınmasına yardımcı olabilir. Yalnızca şirketlerin maliyet tasarrufu elde etmesine yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda stratejik bir ortak dijital inovasyona, süreç inovasyonuna ve düşünce liderliğine erişim de sağlayabilir. 

Şirketlerin benimsemeyi seçtiği ikinci bir model, inovasyonu desteklemek için gelir sağlamaya devam eden, ancak bu markalara yapılan yatırımları azaltan istikrarlı markaları korumaktır. Bu şirketler, olgun portföylerinin değer yaratmaya devam ettiğinin farkındadır, ancak karlılığı korumak için daha yalın operasyonları benimsemeleri ve maliyetlerden tasarruf etmenin yollarını bulmaları gerekir. Dış kaynak kullanımı, marjları korurken ve hatta iyileştirirken maliyetleri düşürmek için önemli bir kaldıraçtır. 

Dış kaynak kullanımı için önemli bir itici güç, ürün bakım maliyetini düşürürken aynı zamanda ürünün uyumluluk durumunu düzenleyici, güvenlik ve kalite açısından korumaktır. Şirketlerin benimsediği modellerden biri, hizmet sağlayıcının ücretlendirmesinin, elde edilen maliyet tasarrufları, iyileştirilmiş döngü süreleri veya ulaşılan uyumluluk hedefleri gibi önemli sonuçlara bağlı olduğu sonuçlara dayalıdır. Bu model, sağlayıcıları alan uzmanlığından (mevzuat, kalite vb.) ve süreçleri otomatikleştirmek ve değeri daha da artırmak için teknoloji yeteneklerinden yararlanır.⁵

Olgun ürünler, patentli ürünlerin sağladığı kar marjlarını sağlamasa da, uygun şekilde kaynak sağlandığı sürece stratejik ve finansal olarak değerli olabilirler.  Dış kaynak kullanımı, şirketlerin bu değeri korumasına ve uyumluluk gereksinimlerini karşılamasına olanak tanırken iç yükü azaltır. Olgun ürünleri birden fazla pazarda satılan şirketler için, mevzuat, güvenlik, kalite ve operasyonel bakım faaliyetlerini stratejik bir ortağa devretmek, farklı bölgelerin taleplerini yönetmenin karmaşıklığının çoğunu ortadan kaldırır. 

Bir şirket hangi yolu seçerse seçsin - serbest bırakmak, elde tutmak veya yeniden canlandırmak - olgun portföyü yönetmek incelikli bir yaklaşım gerektirir. Olgun bir ürün veya portföyle nasıl ilerleneceğini belirlemek, dikkatli bir değerlendirme gerektirir. Kuruluşun işletim modellerinin ve iş ortağı ekosistemlerinin değerlendirilmesini gerektirir. Ve şirketlerin kendi yolculuklarında nerede olduklarını anlamalarını gerektirir, böylece yollarına ve hedeflerine en uygun dış kaynak stratejisini benimseyebilirler.