Artikel
De prijs die patiënten betalen: Een kijkje in de financiële last voor borstkankerpatiënten met de diagnose psychische comorbiditeiten
-
Neel Vaidya, MS
-
Ali Bonakdar, PharmD, MPH, PhD
De kruising van de diagnose van de geestelijke gezondheid met de behandeling van borstkanker brengt een aanzienlijke financiële last met zich mee voor patiënten, en de cijfers vertellen een overtuigend verhaal. Om dit probleem beter te begrijpen, hebben we een onderzoek uitgevoerd met behulp van gegevens over de nationale uitgaven voor gezondheidszorg in de Verenigde Staten (VS) die over een periode van vijf jaar zijn verzameld.
De toon zetten
Out-of-pocket (OOP) uitgaven, waaronder eigen risico's, co-assurantie en directe betalingen voor medicijnen en diensten, vormen een van de meest tastbare financiële lasten waarmee patiënten in de Verenigde Staten (VS) worden geconfronteerd. Met de opkomst van gezondheidsplannen met een hoog eigen risico en kosten voor speciale geneesmiddelen, is inzicht in de omvang van deze kosten essentieel voor betalers, fabrikanten en professionals op het gebied van de beoordeling van gezondheidstechnologie (HTA).
Borstkanker (BC), de meest gediagnosticeerde kanker bij vrouwen in de VS, brengt naar schatting $ 3,14 miljard aan totale jaarlijkse OOP-kosten met zich mee. Naast deze last leeft bijna een op de drie BC-patiënten met een gelijktijdig voorkomende psychische aandoening (MH), zoals depressie of angst, een percentage dat steeg tijdens de pandemie van de coronavirusziekte 2019 (COVID-19). Deze comorbiditeiten leiden tot complexere behandelingsregimes, een hoger gebruik en mogelijk een grotere financiële blootstelling.
Borstkanker (BC), de meest gediagnosticeerde kanker bij vrouwen in de VS, brengt naar schatting $ 3,14 miljard aan totale jaarlijkse OOP-kosten met zich mee. Naast deze last leeft bijna een op de drie BC-patiënten met een gelijktijdig voorkomende psychische aandoening (MH), zoals depressie of angst, een percentage dat steeg tijdens de pandemie van de coronavirusziekte 2019 (COVID-19). Deze comorbiditeiten leiden tot complexere behandelingsregimes, een hoger gebruik en mogelijk een grotere financiële blootstelling.
Toch blijft er een opmerkelijke bewijskloof bestaan: Hoe beïnvloeden MH-comorbiditeiten specifiek de OOP-last die BC-patiënten dragen? Dit onderzoek pakt die kloof aan en maakt gebruik van vijf jaar Medical Expenditure Panel Survey (MEPS)-gegevens (2018-2022) om de differentiële OOP-last te kwantificeren en vast te stellen waar de verschillen het meest acuut zijn.
Wat we wilden onderzoeken
Deze studie onderzocht de OOP-last op een belangrijk kruispunt: BC-patiënten met MH-comorbiditeiten. Dit onderzoek was met name gericht op:
1. Vergelijk OOP-uitgaven tussen BC-patiënten met en zonder MH-comorbiditeiten met behulp van nationaal representatieve MEPS-gegevens van 2018 tot 2022.
2. Onderzoek hoe de OOP-last varieert per inkomensniveau, leeftijdsgroep, verzekeringstype en specifieke chronische ziektelastfactoren zoals artritis, astma en hart- en vaatziekten.
3. Kwantificeer het aangepaste relatieve risico van hogere OOP-kosten als gevolg van de aanwezigheid van MH-comorbiditeiten, rekening houdend met demografische kenmerken en comorbiditeitslast.
Samen leveren deze analyses bruikbaar bewijs over de werkelijke kostenlast waarmee deze populatie met dubbele diagnose wordt geconfronteerd.
Wat de gegevens onthulden
De analyse omvatte een gewogen steekproef van 1.509.242 patiënten met BC, van wie 30,9% ten minste één comorbide MH-aandoening had. De bevindingen toonden:
BC-patiënten met MH-comorbiditeiten hadden te maken met mediane jaarlijkse OOP-kosten van $ 1,821 vergeleken met $ 996 voor degenen zonder, wat neerkomt op een 83% hogere last (P<0.05). Als aandeel van het gezinsinkomen vertegenwoordigde dit 5,3% versus 3,6%.
De kloof was het meest uitgesproken bij patiënten met een gezinsinkomen tussen $ 30.000 en $ 60.000, waar de MH-comorbiditeitsgroep te maken kreeg met OOP-kosten van $ 1.159 versus $ 687 - een verschil van 70% dat een aanzienlijk groter deel van het toch al beperkte inkomen opslokte.
Patiënten van 65 jaar en jonger vertoonden OOP-kosten van $ 1,932 versus $ 884 (een kloof van meer dan 100%), terwijl alle BC-patiënten met een particuliere verzekering te maken kregen met OOP-kosten van $ 2,186 versus $ 1,045 - ook een kloof van meer dan 100%.
Naast andere specifieke comorbide aandoeningen zorgde astma voor de hoogste OOP-kosten ($ 3.252 versus $ 1.394 in de MH-groep versus niet-MH), gevolgd door artritis ($ 2.489 versus $ 1.305), wat wijst op een multiplicatief kosteneffect wanneer chronische aandoeningen en MH-comorbiditeiten samen voorkomen.
Na controle voor leeftijd, inkomen, verzekeringstype en aantal comorbiditeiten, was de aangepaste tariefratio van hogere OOP-uitgaven voor BC-patiënten met MH-comorbiditeiten 31,2% hoger (tariefratio; 95% betrouwbaarheidsinterval: 1.022-1.684), wat bevestigt dat de associatie niet alleen wordt gedreven door demografische confounders.
Waarom dit belangrijk is: Implicaties voor HTA, betalers en beleid
Voor HTA-professionals en onderzoekers op het gebied van gezondheidseconomie en uitkomstenonderzoek (HEOR)
Deze bevindingen hebben directe implicaties voor de manier waarop we waarde in oncologie en MH beoordelen. Met BC-patiënten die mediane jaarlijkse OOP-kosten van $ 1,821 dragen wanneer MH-comorbiditeiten aanwezig zijn, en 5.3% van hun inkomen bijdragen aan zorgkosten, kan de financiële last van de patiënt niet worden uitgesloten van een holistische beoordeling van therapeutische waarde. HEOR-professionals zouden moeten overwegen om de kostenresultaten te stratificeren op basis van de MH-comorbiditeitsstatus en het aantal chronische comorbiditeiten om verborgen kostengradiënten aan het licht te brengen die onzichtbaar zijn in traditionele geaggregeerde analyses.
Voor betalers en besluitvormers op het gebied van uitkeringsontwerp
- Formularium en laagontwerp: De concentratie van OOP-last bij patiënten met artritis en astma-comorbiditeiten suggereert dat de huidige tiering-structuren patiënten met de meest complexe zorgbehoeften onevenredig kunnen bestraffen.a
- Herkalibratie van privéplannen: Particuliere verzekeringsingeschrevenen met MH worden geconfronteerd met OOP-kosten van meer dan $ 2,000 per jaar, meer dan het dubbele van hun niet-MH-tegenhangers, waardoor het ontwerp van de uitkering opnieuw moet worden beoordeeld.
- MH-pariteit: Ondanks de Mental Health Parity and Addiction Equity Act van 2008 suggereren deze gegevens dat de financiële last van gedragsgezondheidszorg binnen oncologiepopulaties niet is gelijkgetrokken. Uitkeringsontwerpen die het delen van medische en gedragsmatige gezondheidskosten scheiden, kunnen de blootstelling aan OOP vergroten.b
- Inkomensgevoelige interventies: De dramatische inkomensgradiënt, waarbij OOP-kosten tot 70% hoger zijn in lagere inkomensgroepen, wijst op de behoefte aan inkomensgecorrigeerde copay-structuren, verbeterde integratie van patiëntenzorg en proactieve financiële navigatiediensten.
a Een patiënt met geïsoleerd astma heeft bijvoorbeeld mogelijk alleen een goedkope inhalator nodig (d.w.z. een generieke inhalator op een lager formulariumniveau), maar een aanvullende diagnose van artritis kan ook behandeling met een speciaal biologisch geneesmiddel vereisen, dat op een duur prijsniveau zit. Betalers moedigen tiering van medicijnen aan om het gebruik van goedkope, goedkope generieke geneesmiddelen te maximaliseren om buitensporige medicijnuitgaven te beteugelen, maar deze aanpak heeft de neiging om patiënten met meerdere comorbiditeiten financieel te straffen.
b Dit kan vooral problematisch zijn als gezondheidsplannen oncologie en gedragsgezondheid niet in één emmer integreren, waardoor patiënten mogelijk meerdere eigen risico's moeten betalen voordat de verzekeringsdekking begint.
Voor belanghebbenden bij het beleid
- OOP-cap-wetgeving op staatsniveau en oncologiespecifieke copay-hulpprogramma's winnen aan kracht, en dit bewijs kan helpen bij het informeren van deze inspanningen.
- De eigen conclusie van de studie, volgens gegevens van 2018 tot 2022, roept op tot verder onderzoek om OOP-besparingen te kwantificeren na de inwerkingtreding van de Inflation Reduction Act (IRA) (aangenomen in 2022), een oproep die beleidsmakers ter harte moeten nemen en financieren. Onze gegevens dienen als benchmark waarmee recentere gegevens (2022 en daarna) kunnen worden vergeleken om de effectiviteit van de IRA en de beoogde impact ervan op het Amerikaanse gezondheidszorgsysteem verder te evalueren.
Een oproep tot actie
De gegevens geven aan dat BC-patiënten met MH-comorbiditeiten tussen 2018 en 2022 meer dan $ 9,000 aan totale OOP-kosten zouden hebben opgebouwd gedurende de vijfjarige studieperiode, een premie van 83% ten opzichte van de $ 4,980 die wordt gedragen door patiënten zonder deze comorbiditeiten. Aanhoudende financiële blootstelling op dit niveau wordt in verband gebracht met niet-therapietrouw, uitgestelde zorg en slechtere resultaten. Nu de Medicare Part D OOP-limiet van $ 2,000 van de IRA van kracht is en de eerste onderhandelde medicijnprijzen in 2026 van kracht worden, heeft de HTA-gemeenschap zowel de mogelijkheid als de plicht om te meten of deze baanbrekende hervormingen de verschillen die deze studie documenteert daadwerkelijk hebben verkleind, en om te kwantificeren waar hiaten blijven bestaan, met name voor de commercieel verzekerde patiënten en patiënten in de werkende leeftijd die buiten het bereik van de IRA blijven. Het werk dat voor ons ligt, is waar we een zinvolle bijdrage kunnen leveren aan patiëntgerichte oncologische zorg.
Notitie: Onderstaande bronnen
Disclaimer:
De informatie in dit artikel vormt geen juridisch advies. Cencora, Inc. raadt lezers ten zeerste aan om de beschikbare informatie met betrekking tot de besproken onderwerpen door te nemen en te vertrouwen op hun eigen ervaring en expertise bij het nemen van beslissingen met betrekking tot deze onderwerpen.
Bronnen:
- Hicks C. PhRMA. De ervaring van de patiënt: Contante kosten zorgen voor de betaalbaarheid en toegangsproblemen van patiënten. PhRMA. 19 oktober 2021. Geraadpleegd op 27 augustus 2026. https://phrma.org/blog/the-patient-experience-out-of-pocket-costs-are-driving-patients-affordability-and-access-challenges
- Breastcancer.org. Zorgkostenrapport: De financiële last van borstkanker in de Verenigde Staten. Breastcancer.org. 2022. Geraadpleegd op 27 augustus 2026. https://www.breastcancer.org/managing-life/covering-cost-of-care/cost-of-care-report
- Charles C, Bardet A, Larive A, et al. Karakterisering van depressieve symptoomtrajecten na de diagnose van borstkanker bij vrouwen in Frankrijk. JAMA Netw Open. 2022; 5(4):e225118. doi:10.1001/jamanetworkopen.2022.5118.
- Charos D, Andriopoulou M, Vivilaki V. Borstkanker en COVID-19: De behoefte aan verbeterde psychologische ondersteuning voor vrouwen met borstkanker tijdens de pandemie. Eur J Verloskunde. 2022;6:69. doi:10.18332/ejm/156899.
- Elliott K, Haworth E, Bolnykh I, et al. Borstkankerpatiënten met een reeds bestaande psychische aandoening hebben minder kans op een door de richtlijn aanbevolen kankerbehandeling: Een systematische review en meta-analyse. Borst. 2025;79:103855. doi:10.1016/j.breast.2024.103855.
- Loving BA, Almahariq MF, Sivapalan S, et al. Nieuw gediagnosticeerde psychische stoornissen bij patiënten met borstkanker die bestralingstherapie krijgen. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 2024; 120(2):508-515. doi:10.1016/j.ijrobp.2024.03.028.
- Dai D, Coetzer H, Zion SR, Malecki MJ. Angst-, depressie- en stressreactie-/aanpassingsstoornissen en hun associaties met het gebruik en de kosten van zorgmiddelen bij nieuw gediagnosticeerde patiënten met borstkanker. J Gezondheid Econ Uitkomsten Res. 2023; 10(1):68-76. doi:10.36469/001c.70238.
- Artritis Stichting. Contante kosten. Geraadpleegd op 27 augustus 2026. https://www.arthritis.org/advocate/issue-briefs/out-of-pocket-costs
- Geestelijke gezondheid Amerika. Pariteit in ziektekostenverzekering. 2019. Geraadpleegd op 27 augustus 2026. https://mhanational.org/position-statements/parity-in-health-insurance/
